Uitvaartkeuze
Op dit moment heeft u de keuze uit cremeren, begraven, een zeemansgraf en het ter beschikking stellen van het lichaam aan de wetenschap. In de nabije toekomst komt daar resomeren bij en wellicht later ook veraarden.
Begraven
Begraven is een eeuwenoude en wereldwijd gebruikte manier om afscheid te nemen van overledenen. Het biedt nabestaanden een plek om te rouwen en te herdenken. De vorm en betekenis van begraven verschillen per cultuur, religie en tijdsperiode. Op de meeste begraafplaatsen zijn verschillende soorten graven beschikbaar. U kunt kiezen voor een algemeen graf of een particulier graf.
Algemeen of particulier graf
Bij de keuze voor een algemeen graf wordt de plaats toegewezen door de beheerder van de begraafplaats. Er worden doorgaans 2 of 3 personen begraven die geen onderlinge (familie)band hebben. Elk van hen kan een eigen gedenkteken krijgen, waardoor er meerdere monumenten op één graf kunnen staan. De huurtermijn voor een algemeen graf is meestal 10 jaar, dit kan niet worden verlengd. Als u voor een particulier graf kiest, ook wel eigen graf of familiegraf genoemd, kunt u de plek op de begraafplaats meestal zelf uitkiezen. U heeft ook meer vrijheid in de keuze voor het grafmonument. Een particulier graf wordt voor 20, 30 of 40 jaar gehuurd en het grafrecht kan worden verlengd. Eén van de nabestaanden wordt de rechthebbende. De rechthebbende bepaalt wie er in het graf begraven wordt en beslist over de verlenging of opzegging. Er kunnen 2 of 3 personen begraven worden en het is mogelijk om urnen bij te zetten.
Natuurbegraven
Bij natuurbegraven wordt de overledene teruggegeven aan de natuur. Dit gebeurt op een speciaal daarvoor ingerichte natuurbegraafplaats, vaak in een bosrijke of open natuurlijke omgeving. Er wordt gebruikgemaakt van afbreekbare materialen. Bij natuurbegraven wordt het grafrecht voor onbepaalde tijd uitgegeven, dus er is geen sprake van verlengen of opzeggen. Nabestaanden behouden het recht om de plek te bezoeken, maar het graf wordt niet onderhouden in de traditionele zin.
Cremeren
Sinds 1955 is cremeren in Nederland toegestaan. Inmiddels is dit de meest gekozen vorm. Ongeveer 70% kiest voor cremeren en 30% kiest voor begraven. De redenen hiervoor zijn: lagere kosten, geen langdurig onderhoud aan een graf, de keuzevrijheid in asbestemmingen, en cremeren is duurzamer dan begraven op een traditionele begraafplaats.
Na de afscheidsbijeenkomst brengen wij uw overleden dierbare naar de crematieoven. Wanneer u dit wenst, kunt u bij de invoer van uw dierbare in de oven aanwezig zijn. Het crematieproces duurt 1,5 tot 2 uur. Er gaat altijd een crematiesteentje met een uniek nummer mee met de overledene. Zo weet u zeker dat de as die u mag ophalen, de as van uw dierbare is.
Binnen een maand na de crematie ontvangt u een brief van het crematorium met de vraag wat u met de as wilt doen. Er zijn vele mogelijkheden: zo kunt u ervoor kiezen de as uit te strooien op het strooiveld van het crematorium, in een urnengraf te begraven of de as in een columbarium te plaatsen. Natuurlijk mag u de as ook ophalen om thuis te bewaren in een urn, in een kunstwerk of in een sieraad. Of u kunt de as verstrooien op een plek die u dierbaar is. Denk ook eens aan de mogelijkheid om de as in een in wateroplosbare urn los te laten…een mooi ritueel.
Resomeren
Dit wordt ook wel watercrematie of alkalische hydrolyse genoemd. In plaats van vuur of een graf wordt bij resomeren gebruikgemaakt van een watergebaseerd proces om het lichaam op respectvolle wijze af te breken. Steeds meer mensen tonen interesse in deze methode vanwege de lagere impact op het milieu. Hoewel resomeren in Nederland nog niet wettelijk is toegestaan, groeit de belangstelling.
Hoe gaat het proces?
Het proces van resomeren maakt gebruik van water, kaliumhydroxide, warmte en druk om het lichaam op een natuurlijke wijze af te breken. Bij een resomatie moet de omhulling en kleding gemaakt zijn natuurlijke vezels, maar (indien gewenst) mag de overledene ook zonder omhulling worden geresomeerd. Het lichaam gaat in een cilinder die gevuld wordt met warm water (90 tot 95°C) en kaliumhydroxide. Dit is een alkalische oplossing die helpt bij het afbreken van organisch materiaal. Binnen 3 tot 4 uur lost het lichaam langzaam op. Wat overblijft is een organische vloeistof die veilig kan worden afgevoerd via het riool. Alleen de botten blijven over, deze zijn zacht en poreus en worden, net als bij een crematie, vermalen tot een wit poeder. De poeder wordt aan de nabestaanden meegegeven om te bewaren of uit te strooien.
Veraarden
Veraarden, ook wel humaan composteren genoemd, is een duurzame vorm van lijkbezorging waarbij het lichaam van een overledene wordt omgezet in voedzame aarde. Het lichaam wordt in een afgesloten cabine of cocon gelegd, omringd door organisch materiaal zoals hooi en stro, en na ongeveer 40 tot 50 dagen transformeert het tot vruchtbare grond. Deze aarde kan vervolgens gebruikt worden om bomen of planten te laten groeien. Hoewel het in landen als de VS en Duitsland al mogelijk is, wordt het in Nederland momenteel nog onderzocht en is het nog niet wettelijk toegestaan.
Laat mij rusten in de aarde,
of dansen in het vuur dat mij omhelst
laat mij oplossen in het zachte water,
waar ik ook ga, laat de herinnering levend!